Σαν άπιαστο όνειρο που σβήνει την αυγή
στην παιχνιδούπολη τρενάκι πάνω κάτω
και γω κλεισμένος σε ένα σχέδιο φυλακή
και πιάνω πάτο

 

Σε θέλω όπως το λουλούδι το νερό
όπως ο άρρωστος ζητάει τα φάρμακά του
μέσα σε κήτος έχω κλειστεί σαν Ιωνάς
μες την κοιλιά του

 

Μα εσύ δε θέλεις να μου πεις τη συνταγή
που ρίχνει φως μες το σκοτάδι
και έτσι απ`το χέρι μες το βούρκο με τραβάς
βαθιά στον Άδη

 

Αυτό που θέλω να σου πω, είναι βουτιά μες το κενό
είναι ταξίδι μες το φως, είναι ο ίδιος ο Θεός
είναι η έξοδος της φυλακής
Αυτό που θέλω να μου πεις, είναι το νόημα της ζωής
είναι ο δρόμος της καρδιάς, φτιάξε ένα χάρτη, μη μιλάς
για να σωθώ και να σωθείς

 

Πες μου πως βγαίνει από τη στάχτη η φωτιά
πως στα ερείπια θα χτίσουμε παλάτια
πως την κατάρα αυτή τη σπάμε μονομιάς
χίλια κομμάτια

 

Θέλω ξανά να βαπτιστώ απ`την αρχή
κι απ`το μηδέν θέλω ξανά να σ`αγαπήσω
κι αφού ανέβω γολγοθά να αναστηθώ

 

θέλω να ζήσω